Narastająca popularność przedszkola jest z jednej strony odzwierciedleniem zmian przeobrażających współczesną rodzinę, z drugiej zaś oznaką panującego w społeczeństwie przekonania o wartości wychowania przedszkolnego. W ostatnich latach obraz polskiego przedszkola uległ znacznym przeobrażeniom, zwiększyła się bowiem waga edukacji przedszkolnej. W tym kontekście przygotowanie dziecka do roli ucznia nabiera coraz większego znaczenia w oczach rodziców.

Przedszkole jako specyficzna instytucja opiekuńczo-wychowawcza wzbogacona dodatkowo o aspekt edukacyjny jest niezwykłym wręcz instrumentem wspomagania szans rozwojowych dziecka, nie odbiera mu przy tym dzieciństwa. Dlatego tak ważną rzeczą jest wybór odpowiedniej placówki przedszkolnej. Przez wiele lat na wybór przedszkola miała wpływ przede wszystkim odległość od miejsca zamieszkania. Obecnie jest to kryterium drugorzędne. Rodzice coraz częściej poszukują takiego miejsca, które dać może ich dziecku lepszą szansę rozwoju, a przy tym zapewni maksimum bezpieczeństwa. Z tego względu przedszkole powinno nie tylko zaspakajać indywidualne potrzeby dziecka, ale i wychodzić naprzeciw oczekiwaniom rodziców.

NA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ?
Obecna oferta zarówno publicznych przedszkoli, które pozostają w gestii samorządów terytorialnych, jak i różnorodna gama przedszkoli niepublicznych, w tym społecznych, prywatnych czy wyznaniowych pozwala uniknąć przy wyborze odpowiedniej placówki przedszkolnej funkcjonujących jeszcze gdzie niegdzie sztywnych i archaicznych rozwiązań nie tylko ograniczających, ale i metodycznych. Przedszkole to miejsce beztroskiej zabawy, akceptacji odmienności każdego dziecka i atmosfery sprzyjającej poznawaniu przez dziecko siebie i świata. Jednak dziecko musi mieć komfort psychiczny i zapewnione poczucie bezpieczeństwa. Im dziecko młodsze, tym istotniejszy aspekt fizyczny bezpieczeństwa i ochrona przed konkretnym zagrożeniem. Natomiast równie ważny w przedszkolu jest psychiczny aspekt bezpieczeństwa.

Nadrzędną wartością w życiu dziecka jest jego rozwój. Zatem wybór placówki przedszkolnej przez rodziców powinien uwzględniać zarówno możliwość istnienia konkretnych warunków wspierających jego rozwój czy uznanie prawa do spontanicznej aktywności, zwłaszcza zabawy, ale też fakt, czy nauczyciele w sposób właściwy potrafią wspierać dziecko w procesie jego rozwoju. Jednocześnie nie można pominąć przy wyborze placówki innych opcji, w tym predyspozycji dziecka i jego indywidualnych cech rozwoju. Nie ma jednej „raz na zawsze ustalonej” metody pracy z małymi dziećmi. Niezbędna jest więc wiedza o stosowanych w przedszkolu rozwiązaniach metodycznych, czyli wprowadzaniu w życie konkretnej koncepcji pedagogicznej, np. R. Steiner, twórcy tzw. przedszkola waldorfskiego, w którym dziecko wychowuje się blisko natury, czy M. Montessori, kładącej nacisk na indywidualną pracę dziecka, a także wybranych metod tzw. aktywizujących, które w szczególny sposób wpływają na podejmowanie przez dziecko działania służące poznawaniu i odkrywaniu otaczającej rzeczywistości. Stąd oczekiwania wobec kadry pedagogicznej powinny wybiegać poza określony przez lata standard.

KADRA PEDAGOGICZNA I WSPÓŁPRACA
Współczesny nauczyciel przedszkola to nie tylko osoba legitymująca się wyższym wykształceniem, lecz posiadająca przede wszystkim odpowiednie przygotowanie do pracy z małymi dziećmi i takie cechy charakteru, które będą pośrednim gwarantem sukcesów dziecka (empatyczność, niedyrektywność, otwartość na dziecko).

Dobro dziecka wymaga również ścisłej współpracy między przedszkolem, a jego rodzicami. Dla dziecka rodzina stanowi nie tylko teren pierwszych doświadczeń, lecz dostarcza mu konkretnych wzorów tak działania, jak i  kontaktowania się z otoczeniem. W związku z tym ważne jest, w jaki sposób budowane są relację w przedszkolu, zarówno pomiędzy samymi dziećmi, jak i między dziećmi, a nauczycielami oraz o ile uwzględnia się rolę rodziców we współtworzeniu klimatu przedszkola.

LĘK PRZED ROZSTANIEM
Uczuciem, które często towarzyszy zarówno dzieciom, jak i rodzicom przy przekraczaniu po raz pierwszy progu przedszkola jest strach. Dzieci boją się nieznanej „nowości”, natomiast rodzice odczuwają lęk o własne dziecko, w tym o jego zdrowie, zarówno w sensie fizycznym, jak i psychicznym. Z jednej strony ich obawy wynikają ze świadomości zagrożeń, na jakie może być narażone w przedszkolu ich dziecko, począwszy od niewłaściwie zabezpieczonego budynku przedszkola okalającego go terenu w postaci otwartych drzwi czy furtki do ogrodu, poprzez niewłaściwe wyposażenie placówki, m.in. meble i sprzęty niedostosowane do wieku i wzrostu dzieci albo braku nawierzchni amortyzujących upadek, a na doborze odpowiednich zabawek kończąc, np. brak atestu. Z drugiej strony rodzice mają na uwadze również tzw. bezpieczeństwo psychiczne swojego dziecka. Zbyt małe sale przedszkolne nie dające dziecku możliwości ruchu, zbyt liczne grupy powodujące nadmierny hałas, niedostateczna liczba personelu lub brak odpowiednich kwalifikacji zawodowych osób sprawujących bezpośrednią opiekę nad dziećmi to czynniki powodujące narastanie konkretnego zagrożenia, z którym małe dziecko nie zawsze potrafi sobie samo poradzić.

PRZEMYŚLANY WYBÓR
Warto zatem przemyśleć wybór przedszkola. Jak wiadomo wiek przedszkolny jest bardzo ważny w życiu człowieka i wpływa na to kim stajemy się w życiu dorosłym. W Polsce, szczególnie w dużych miastach, rodzice mają wybór i warto z niego korzystać. Jednak pod warunkiem, że będzie on poprzedzony wnikliwymi obserwacjami ukochanego dziecka (weźmiemy pod uwagę predyspozycje malucha i specyficzne, indywidualne cechy osobowości) jak i analizą ofert przedszkoli. Ważne też aby swój wybór skonsultować z innymi rodzicami - oni mają wiedzę, doświadczenie i przemyślenia na temat funkcjonowania danej placówki – rodzice mogą stanowić skarbnicę opinii.