Sposoby na trudne chwile
Trud rozstania z przedszkolakiem - Część 2
Psycholog Justyna Kuczmierowska
SPOSOBY NA TRUDNE CHWILE
Do poradzenia sobie z trudem rozstania i adaptacją do przedszkola warto wykorzystać dwa rodzaje narzędzi. Pierwsze z nich należy do grupy działań przygotowujących, drugie zaś do tych wykorzystywanych w czasie akcji „zaprowadzania dziecka do przedszkola”.
DZIAŁANIA PRZYGOTOWUJĄCE DO PÓJŚCIA DO PRZEDSZKOLA
Do działań przygotowujących zaliczam sposoby i metody wykorzystywane do tego, by dziecko rosło w siłę, niezależność i samodzielność, a także by oswoiło się z przedszkolem.
Zostawiajcie dziecko pod opieką innych, zaufanych osób tak, aby mogło nauczyć się, że z innymi też może być bezpiecznie, przyjemnie i ciekawie.
Rozmawiajcie z dzieckiem o przedszkolu, ale również o tym, że wkrótce tak jak inne dzieci i Wasz malec stanie się przedszkolakiem. Niektórzy z rodziców wykorzystują następującą argumentację: „Mama i tata chodzą do pracy, a Ty do przedszkola. Przedszkole to taka Twoja praca”.
Skupiajcie się na pozytywnych aspektach przedszkola (nowi koledzy i koleżanki, panie wychowawczynie, nowe zabawki, zabawy, zbieranie kasztanów, lepienie z masy solnej itp). Jednak bez idealizacji!
Wykorzystujcie okazję do spotkań z innymi dziećmi – na placu zabaw, ale też wychodźcie z inicjatywą dziecięcych spotkań domowych zapraszając i odwiedzając rówieśników dziecka.
Odwiedzajcie okolice przedszkola i samo przedszkole. Przy tej zaś okazji porozmawiajcie z dzieckiem o tym, co mu się w przedszkolu podoba.
Jeśli macie możliwość, korzystajcie z zajęć przygotowujących do pójścia do przedszkola dla dzieci w wieku 1-3 lata (prowadzonych przez niektóre przedszkola i prywatne ośrodki).
Wspierajcie dziecko w samodzielności. Chwalcie je za włożenie bucików, podciągnięcie spodenek, samodzielne jedzenie, sygnalizowanie swoich potrzeb itp. Im bardziej samodzielny maluch tym łatwiej jest mu odnaleźć się w przedszkolu.
Opowiadajcie dziecku bajeczki terapeutyczne, w których to bohaterowie borykają się z problemem rozstania, pójścia do przedszkola, i które mają pozytywny finał. Gotowce znajdziecie np. w książce Marii Molickiej „Bajki terapeutyczne”.
Wybierzcie się na wspólne zakupy do „wyprawki przedszkolnej”. Stwórzcie wokół nich wyjątkową, wręcz świąteczną atmosferę. Niech Wasze dziecko wzrasta w tożsamości Przedszkolaka.
Pobawcie się w przedszkole. Zorganizujcie wspólnie w domu przestrzeń, którą nazwiecie przedszkolem. W zabawie odprowadzajcie dziecko do przedszkola, żegnajcie się z nim, umawiajcie, że przyjdziecie po obiedzie. I znikajcie z pola widzenia. Za jakiś czas odbierajcie malucha z radością z tego domowego przedszkola. Można przywitać dzielnego przedszkolaka z jakimś łakociem – niespodzianką.
Aby zminimalizować liczbę zmian w życiu przyszłego przedszkolaka, na kilka tygodni przed pójściem do przedszkola dostosuj domowy rytm do przedszkolnego (godzina wstawania, godzina i liczba posiłków itp.)
DZIAŁANIA NA CZAS AKCJI
Do działań na czas akcji „zaprowadzania dziecka do przedszkola” zaliczam wszelkie wskazania i przeciwwskazania na czas odprowadzania dziecka do przedszkola i żegnania się z nim. Mają one na celu zadbanie zarówno o rodzica, jak i dziecko!
Nazwijcie uczucia dziecka. Pokażcie dziecku, że je rozumiecie. Możecie powiedzieć dziecku, że to, czego doświadcza (lęku, strachu, niepokoju) jest w takiej sytuacji zupełnie normalne i wkrótce minie.
Podzielcie się z dzieckiem swoimi wspomnieniami z pójścia do przedszkola lub rozstania z własnymi rodzicem, pokazując również własne obawy i to, że udało się Wam je pokonać.
Zapewnijcie dziecko o swojej miłości.
Umówcie się, kto i kiedy odbierze dziecko z przedszkola (np. mama po obiedzie).
Pożegnajcie się z nim i wyjdźcie z przedszkola, nie uginając się pod presją płaczu dziecka.
Jeśli to w danym przedszkolu możliwe pozwólcie dziecku na zabranie ukochanej zabawki lub przedmiotu, który będzie mu o Was przypominał i dawał poczucie bezpieczeństwa.
Nie zaglądajcie do sali, w której bawi się maluch – ponieważ może go to jeszcze bardziej rozbić.
Nie znikajcie bez pożegnania!
Początkowo odbierajcie dziecko wcześniej, stopniowo zaś wydłużajcie czas jego pobytu w przedszkolu.
Przypomnijcie dziecku trudną sytuację, w której wcześniej sobie poradziło.
Zadbajcie o dobry kontakt z panią wychowawczynią. Powiedzcie jej, co szczególnie lubi Wasza pociecha.
Jeśli czujecie, że trud rozstania Was przerasta, poproście partnera, aby to on wziął na siebie jego ciężar. Często ojcom łatwiej jest się odnaleźć w sytuacji pierwszych przedszkolnych rozstań.
Zadbajcie o to, by mieć się komu wyżalić!
Jeśli jednak zdecydujecie się danego dnia zabrać dziecko z przedszkola z powodu przeżywanych przez nie trudności, zadbajcie o to, by nie był to najbardziej ekscytujący dzień w jego życiu dziecka.
Po przedszkolu zróbcie coś, co sprawi Wam wspólnie radość i przyjemność.
Zaakceptujcie większe zmęczenie i rozdrażnienie dziecka. To wynik trwającej adaptacji.
Z najlepszymi życzeniami dla Was i Waszych przedszkolaków