Leki stosowane w pediatrii można podzielić w zależności od drogi podawania, formy leku oraz, co właśnie w pediatrii ma znaczenie niebagatelne, od smaku. Biorąc pod uwagę drogę podawania leków dzielimy je na:

• doustne
• doodbytnicze
• pozajelitowe: dożylne, domięśniowe, podskórne
• miejscowe: dospojówkowe, naskórne, donosowe itp.

Formy leków doustnych to: syropy, zawiesiny, krople, tabletki, kapsułki. Małym dzieciom zaleca się w zasadzie tylko leki w postaci płynnej, najchętniej w możliwie najmniejszej objętości. Dlatego dla niemowląt najlepsze są krople do podawania doustnego (patrz: np. APAP dla Dzieci), gdzie należna dawka leku znajduje się w minimalnej objętości. Umożliwia to skuteczne podanie leku i zmniejsza znacznie ryzyko zachłyśnięcia. Rozkruszanie tabletek jest odradzane, ponieważ niektóre z nich mają specjalną osłonę, która chroni lek przed przedwczesnym rozłożeniem przez soki żołądkowe. Poza tym smak leków w tabletkach jest z reguły niedostosowany do oczekiwań małego dziecka.

Leki doodbytnicze występują w formie czopków i wlewek. Czopki są formą bardzo często zalecaną w pediatrii. Nie są one wprawdzie ochoczo przyjmowane przez starsze niemowlęta. Po zapoznaniu rodziców z prawidłowym zakładaniem czopka oraz zaleceniu posmarowania go tzw. środkiem poślizgowym (specjalnym żelem, a nie tłustą maścią, co nie jest fizjologiczne dla śluzówki odbytu) ich podawanie przestaje być przykre, a na pewno jest skuteczne i bezpieczne. Bywa też nieocenione w zwalczaniu gorączki u wymiotujących dzieci.

Leki do stosowania miejscowego, czyli wszelkie krople do nosa, uszu, oczu oraz maści powinny być podawane zgodnie z ich przeznaczeniem i po dokładnym zapoznaniu się z dozwolonymi dawkami. Miejsca, z których są wchłaniane mają bardzo bogate unaczynienie co sprzyja wchłanianiu substancji zawartej w preparacie, i stwarza duże ryzyko przedawkowania, a nawet może dawać objawy zatrucia.