Otrzymując od lekarza zalecenie podawania określonych leków naszemu dziecku powinniśmy dostać jednocześnie ścisłe wskazówki odnośnie czasu i sposobu ich podawania oraz dawki. Jeśli nie zostało to wyraźnie powiedziane, a najlepiej zapisane, musimy się o te informacje upomnieć przed końcem wizyty.

Każdy rodzic bywa zdenerwowany samą chorobą, a niejednokrotnie ma za sobą nieprzespaną noc, dlatego karteczka z zaleceniami lekarskimi, którą w domu można będzie ponownie przeczytać albo powiesić na lodówce w pobliżu przygotowywanych leków, przyda się na pewno. Niedoświadczeni rodzice pierwszego dziecka powinni zadawać lekarzowi także pytania odnośnie sposobu skutecznego i bezpiecznego aplikowania dziecku zaleconego leku. Czasem informacje na ten temat można znaleźć w ulotce dołączonej do opakowania.

Większość leków doustnych dla dzieci to syropy, proszki do sporządzania zawiesiny i krople. Dopiero dzieciom starszym (powyżej 7. roku życia, jeśli ma się pewność, że poradzą sobie z połknięciem tabletki) powinno się zalecać tabletki, najlepiej jeśli są one w polewie. U najmłodszych dzieci powinniśmy dobierać leki w takich stężeniach, by konieczna do podania dawka była zawarta w minimalnej objętości. Dlatego zalecane są preparaty w kroplach do stosowania doustnego.

Każde dziecko podczas choroby powinno otrzymywać tylko niezbędne i skuteczne leki. Ta zasada dotyczy szczególnie najmniejszych pacjentów. Niemowlak czy przedszkolak nie może być co godzinę nękany podawaniem jakiegoś syropu, czy kropli. Leki w czopku nie powinny też być podawane częściej niż 2, maksymalnie  4 razy na dobę, gdyż doprowadzić to może do podrażnienia śluzówki odbytu.

Leki o wybitnie niedobrym smaku najlepiej jest podawać na środek języka pipetką lub strzykawką z odpowiednią podziałką, wstrzykując je powoli w rytm ssania przez dziecko. UWAGA!!! Próbujmy zawsze nowy preparat przed podaniem go dziecku. Natychmiast po zakończeniu aplikacji leku w podobny sposób powinno się podać niewielką ilość słodkiego płynu, by zastąpić niedobry smak. Zwrócić należy uwagę również na leki, których nie wolno popijać mlekiem lub sokami owocowymi. Ważna dla wchłaniania wielu preparatów jest też obecność posiłku w żołądku. Zwracajmy więc uwagę na wszelkie zalecenia odnośnie odległości dawki od karmienia.

Wielu stanom chorobowym u dzieci towarzyszy biegunka lub wymioty oraz gorączka. Bardzo utrudnia to obniżenie temperatury, gdy mamy w domu czopki przeciwgorączkowe, a nasze dziecko ma właśnie liczne luźne stolce. I podobnie podanie leku w syropie dziecku wymiotującemu jest nieskuteczne. Dlatego należy zawsze mieć pod ręką obie formy leku przeciwgorączkowego.

Bardzo ważna jest atmosfera podawania leków.  Nie powinno się to odbywać pod przymusem ani pod groźbą. Jeśli musimy podać dziecku antybiotyk to zadbajmy o ty by przedtem obniżyć mu gorączkę i złagodzić dolegliwości bólowe towarzyszące chorobie, np. podając czopek. Unikniemy w ten prosty sposób niechęci dziecka do samej czynności związanej z podawaniem leku. Oczywiście należy ściśle przestrzegać godzin podawania antybiotyków i do nich dostosowywać pozostałe leki. Dbajmy o to by po pierwszej w życiu chorobie u dziecka nie pozostał uraz związany z podawaniem leków, to bardzo utrudni później leczenie każdej drobnej dolegliwości.