Świnka jest ostrą zakaźną chorobą wirusową, która przenosi się drogą kropelkową. Źródłem zakażenia jest inny chory człowiek. Leczenie polega na łagodzeniu objawów, natomiast  po przejściu świnki osoba uzyskuje trwałą odporność.

Okres wylęgania choroby, czyli stan w którym dziecko nie ma jeszcze objawów klinicznych, a jest już zakażone, trwa średnio 16-18 dni od momentu zakażenia. Na świnkę najczęściej chorują dzieci w wieku do 14 lat. U większości młodzieży i dorosłych występują przeciwciała, natomiast niemowlęta zyskują przejściową odporność dzięki przeciwciałom dostarczanym do organizmu razem z mlekiem matki.

Objawy:
Świnka rozpoczyna się bolesnym obrzękiem i powiększeniem ślinianek przyusznych, podżuchwowych i podjęzykowych (zazwyczaj powodującym odstawanie płatków usznych dziecka i opuchnięcie twarzy). Objawom tym zwykle towarzyszy kilkudniowa, czasem wysoka gorączka. Wirus świnki może również zaatakować trzustkę, co skutkuje bólem brzucha i wymiotami. Jeżeli dziecko odczuwa silny ból głowy i męczą go wymioty, objawy te mogą świadczyć o towarzyszącemu chorobie zapaleniu opon mózgowych. Świnka trwa zazwyczaj 8-10 dni.

Zapobieganie:
W celach zapobiegawczych stosuje się szczepienia.

Powikłania:
Zapalenie opon mózgowych, zapalenie trzustki, zapalenie tarczycy, głuchota. U chłopców w okresie dojrzewania i mężczyzn śwince często towarzyszy zapalenie jąder, co w przyszłości może prowadzić do bezpłodności.

Leczenie:
W przypadku wystąpienia gorączki rodzice powinni podać lek obniżający temperaturę i w miarę szybko zgłosić się do lekarza. Dziecko z objawami świnki wymaga 9 dniowej izolacji. Istnieje obowiązek odnotowania zachorowania, dlatego też rodzice powinni skontaktować się z lekarzem. Leczenie jest objawowe, polega na obniżaniu gorączki i stosowaniu leków przeciwbólowych. Zaleca się oszczędzający tryb życia. Wystąpienie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wymaga hospitalizacji.