Różyczka jest wirusową chorobą zakaźną, przenoszoną drogą kropelkową. Źródłem zakażenia jest inny chory człowiek. Różyczka może przebiegać bezobjawowo. Najczęściej choroba dotyka dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Jest groźna tylko dla kobiet w ciąży.

Okres wylęgania choroby, czyli czas od zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów, wynosi 14-21 dni. Chory może zakazić inne osoby nawet 7 dni przed pojawieniem się wysypki i okres ten trwa do 2 tygodni po jej wystąpieniu.

Objawy:
Pierwszymi objawami różyczki są katar, ból głowy i gardła, kaszel, czasem lekka biegunka i swędzenie spojówek. Następnie powiększeniu ulegają węzły chłonne w okolicy karku i pojawia się wysypka – małe różowe plamki (nie swędzące), najpierw na twarzy, potem na całym ciele chorego.

Zapobieganie:
Aby zapobiec różyczce stosuje się szczepienia, które są obowiązkowe dla wszystkich dziewczynek przed okresem pokwitania.

Powikłania:
Brak. Różyczka niebezpieczna jest jedynie dla kobiet w ciąży, ponieważ może powodować różne wady rozwojowe płodu. Jeżeli kobieta planuje zajście w ciążę, a nie chorowała wcześniej na różyczkę powinna się wcześniej zaszczepić, natomiast jeżeli w trakcie ciąży zetknie się z osobą chorą na różyczkę – powinna zgłosić się do lekarza w celu podania jej preparatu gammaglobuliny (choć zabieg ten nie daje pewności).

Leczenie:
W przypadku wystąpienia gorączki rodzice powinni podać lek obniżający temperaturę i w miarę szybko zgłosić się do lekarza. Dziecko wymaga izolacji przez okres 4 dni od pojawienia się wysypki. Szczególnie niebezpieczny jest kontakt z wirusem kobiety ciężarnej z brakiem odporności swoistej. Istnieje obowiązek odnotowania zachorowania. Leczenie jest objawowe, choroba zwykle ma bardzo łagodny przebieg.