Ospa wietrzna jest wirusową chorobą zakaźną, która bardzo szybko się rozprzestrzenia. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub poprzez bezpośredni kontakt z wykwitami na skórze chorego na ospę wietrzną lub półpasiec. Choroba na ogół przebiega łagodnie, choć może być niebezpieczna dla dzieci z niedoborami odporności. Najczęściej chorują na nią dzieci do 14. roku życia. Po przebyciu ospy wietrznej uzyskuje się trwałą odporność, jednak jeśli wirus przetrwa może objawić się w formie półpaśca, kiedy odporność organizmu spadnie.

Okres wylęgania choroby, czyli czas od zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów, wynosi 9-21 dni (zazwyczaj 2 tygodnie). Okres zakaźności rozpoczyna się 2 dni przed pojawieniem się wysypki i trwa do momentu aż przyschną wszystkie wykwity na ciele chorego.

Objawy:
Podstawowym objawem choroby jest swędząca wysypka oraz towarzysząca jej gorączka. Czasem na 2-3 dni przed pojawieniem się wykwitów u chorego występuje gorączka, ból mięśni i gardła.

Wykwity pojawiają się w kilku do kilkunastu rzutach na ciele (co parę godzin), najobfitsze na twarzy i tułowiu, często również na owłosionej skórze głowy, rzadziej na śluzówce jamy ustnej i narządach płciowych. Na początku na skórze pojawiają się czerwone plamki, które następnie przekształcają się w pęcherzyki wypełnione jasnym płynem. Po 2-3 dniach płyn mętnieje, pęcherzyki pękają i zasychają w strupki. Należy zwrócić szczególną uwagę by dziecko ich nie rozdrapało, ponieważ grozi to zakażeniem skóry i powstaniem nieprzyjemnych blizn. Po ok. 7-10 dniach zmiany goją się całkowicie.

Zapobieganie:
W celach zapobiegawczych stosuje się szczepienia.

Powikłania:
Bakteryjne zakażenie skóry. U osób dorosłych może wystąpić również zapalenie płuc, ucha środkowego, węzłów chłonnych, a nawet mózgu. 

Leczenie:
W przypadku wystąpienia gorączki rodzice powinni podać lek obniżający temperaturę i w miarę szybko zgłosić się do lekarza. Konieczna jest izolacja dziecka do momentu odpadnięcia wszystkich strupów. W leczeniu przyczynowym można stosować acyklowir. Zwykle wystarcza obniżanie gorączki i stosowanie miejscowe środków wysuszających i znieczulających. Należy unikać stosowania salicylanów (aspiryny i jej pochodnych) ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu Rey’a.