Pierwsze ataki kolki jelitowej pojawiają się zazwyczaj u noworodków, które ukończyły 21 dni życia.
Kolka jelitowa jest przykrą dolegliwością, zwykle przejściową i stopniowo ustępującą w 3.-4. miesiącu życia.

Objawy:
Atak kolki jelitowej u niemowląt zaczyna się zazwyczaj gwałtownie, najczęściej w godzinach popołudniowych, nagłym płaczem i krzykiem. Dziecko zaciska piąstki, kopie nóżkami, brzuszek staje się wzdęty. U niemowląt karmionych piersią często po chwili karmienia (szczególnie, gdy dziecko je łapczywie) dolegliwości objawiają się także niepokojem, wypuszczeniem ssanej piersi, odwracaniem główki. Widoczną ulgę w dolegliwościach obserwuje się natomiast po oddaniu przez niemowlę stolca lub gazów. Przyczyną kolki nie jest pojedynczy czynnik (hiperłącze do artykułu o koce jelitowej), podobnie jak nie ma jednego leku, który byłby skuteczny.

Zapobieganie:
Atakom kolki można zapobiegać poprzez ulepszanie technik karmienia –zapobieganie czkawce, dbałość o prawidłowe ułożenie dziecka podczas karmienia, stosowanie odpowiednio dobranego smoczka czy butelki itd., a także zapewnienie dziecku spokoju w trakcie karmienia.

Leczenie:
W przypadku kolki jelitowej niekiedy może byś pomocne: noszenie dziecka w pozycji pionowej, szczególnie po karmieniu, aż do odbicia bańki powietrza, albo układanie go na brzuszku, czy też ogrzewanie brzuszka, np. ciepłą, zdjętą z kaloryfera pieluszką, lub masowanie wzdętego brzuszka, tzw. masaż kolkowy. W celu ułatwienia odejścia rozpierających gazów możemy także podrażnić odbyt palcem, cewnikiem lub czopkiem.